Byvoeglike naamwoord
Trap Predikatief Attributief Partitief
Stellend   intransitief     intransitiewe        
IPA: [əntrɑnsəˈtif, əntrɑ̃səˈtif], meervoud: [əntrɑnsəˈtivə, əntrɑ̃səˈtivə], attributief: [əntrɑnsəˈtivə, əntrɑ̃səˈtivə]
اِنْتْرَنْسِتِیفْ , meervoud: اِنْتْرَنْسِتِیڤِی, attributief: اِنْتْرَنْسِتِیڤِی
(taalkunde) Wat geen lydende (direkte) voorwerp kan hê nie.
onoorganklik
  Vertalings:    intransitief
Duits: intransitiv(de), nichtzielend(de)
Engels: intransitive(en)
Enkelvoud Meervoud
  intransitief     intransitiewe  
(taalkunde) Onoorganklike werkwoord.
  Vertalings:    intransitief
Duits: Intransitiv(de)
Engels: intransitive(en)